สร้างสรรค์เพราะว่าเลือกที่แตกต่าง

เพราะมนุษย์นั้นเป็นสัตว์สังคม แล้วก็ถูกอกถูกใจการยินยอมพร้อมใจรับจากทุกๆคนในสังคม


สำหรับเพื่อการปรับพฤติกรรมเข้าหากันมนุษย์ทุกคนนั้นย่อมเป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำหรือจำต้อง แม้กระนั้นในหลายๆครั้งบางคนก็เกิดแนวคิดความรู้สึกว่า การคล้อยตามสังคมนั้นก็ไม่ได้จึงควรหรือถูกเสมอ ด้วยความที่บางคนนั้นชอบใจความสันโดษ บางคนชอบใจขบขัน มีสังคม มีปาร์ตี้ นิสัยบางคนก็ถูกอกถูกใจความประหยัด แม้กระนั้นในตอนนี้คนไม่ใช่น้อยนั้นชอบใจสินค้าแบรนด์เนม

รับประทานอาหารดีๆราคาแพง ซึ่งมันก็อยู่ที่ตัวตน แต่ละคนนั้นว่าถูกอกถูกใจสังคมแบบไหน เลือกที่จะอยู่แบบไหน เลือกจะทำอะไร โดยที่อาศัยที่เราอยู่นั้นเราไม่ต้องถูกควรต้องหรือตามเขาเสมอ ดังนั้นการเลือกที่จะเชื่อฟังก็ไม่ใช่สิ่งที่เหมาะ เราจำเป็นที่จะต้องรู้จัก “ แตกต่าง “ แต่จำเป็นที่จะต้องผิดแผกอย่าง “ประดิษฐ์ “ เพื่อเป็นตัวตนที่เราเป็น แม้กระนั้นจึงควรไม่ส่งผลให้เกิดความแตกร้าวต่อครอบครัวหรือสังคม

และก็โน่นเป็นการหาจุดยืนของตน ตัวตนของเรา ว่าเราเป็นคนที่มีนิสัยอปิ้งไร ประสงค์อะไร ยกตัวอย่างเช่น ไม่ชอบการสูบยาสูบ ชื่นชอบความเงียบ รังเกียจการเที่ยวค่ำคืน เกลียดดื่มเหล้า การที่เรามีตัวตนตัวเองแจ่มแจ้งอย่างนี้ชี้ได้ว่านั้นเป็นการรู้ตัวตนของเราได้เป็นอย่างดี แม้อาจจะมีผู้ใดกันแน่มาเซ้าซี้ หรืออยากมารู้จะอยู่บ้าง แต่นานๆไป เมื่อเขาทำความรู้จักกับเราเขาจะเริ่มเข้าใจเรามากขึ้นเรื่อยๆนั่นเอง แล้วหลังจากนั้นก็การยินยอมพร้อมใจรับความเป็นตัวเราได้นั้นมันไม่ได้ทำให้ใครทุกข์ยากลำบาก รวมทั้งเราก็แค่ประพฤติตัวปกติยิ้มแย้มคุยกับเพื่อนๆพวกนั้นได้แบบปกติ

การเลือกจุดยืนนี่เองเป็นการทับถมความเชื่อมั่นและมั่นใจในตัวเอง และความมั่นใจและความเชื่อมั่นในตัวเองนั้นไม่ได้แปลว่าเราจะเป็นคนก้าวร้าว ปฏิบัติตัวขวางโลกไปซะหมด แม้กระนั้นถ้าเรายังสามารถแสดงออกถึงความสุภาพมีมารยาท บอกชัดแจ้ง ปฎิบัติตัวเองทำแม้กระนั้นสิ่งที่ถูกเสมอและไม่ไปกระทบต่อชีวิตของคนอื่นหรือเอาเปรียบชีวิตของคนไหน เราต้องเห็นด้วยว่าถูกใจมีคนอีกจำนวนไม่น้อยในโ,กใบนี้ ที่ชื่นชอบเกี่ยวกับการเลือกชีวิตของตัวเอง เลือกที่จะมีชีวิตที่แตกต่างกันอย่างประดิษฐ์ หากอะไรที่เราทำแล้วสุขไปกับมันและไม่ได้ไปเอาเปรียบชีวิตของคนใดกัน หรือทำให้ผู้ใดกันทุกข์ยากลำบากก็ทำเถอะ ด้วยความที่ชีวิตของเรา เราเป็นคนลิขิตขึ้นมาเอง สร้างขึ้นมาเองด้วยตัวเรา ถ้าเกิดมัวแต่ยึดติดกับสายตาของบุคคลอื่น ตัวเรานั่นแหละที่จะไม่มีความสุขไปซะเอง เนื่องจากว่าเพียงลมปากของคนที่ไม่ได้รู้จักเราจริงจัง หรือดียอดพอที่จะให้เราเข้าไปยุ่งกับเขา ชีวิตของเรา เราเลือกเอง

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.